De ‘Zomer van Afractie’ – editie 2018

Wie ons volgt, weet dat we tijdens de zomermaanden onze eigen tour doen langs allerlei wereldfestivals en –evenementen om zo Afractie, de opvanghuizen ATAX in Yoff en Djar Djal in Thiès en de situatie van de talibés in Senegal onder de aandacht te brengen. Van die gelegenheid maken we gebruik om met de verkoop van Senegalese juwelen, sleutelhangers, slabestekken, rieten manden en schalen, postkaarten, verjaardagskalenders, … (en sinds kort ook de resultaten van het naaiatelier in ATAX!) aan fondsenwerving te doen om de werking van onze projecten te kunnen verzekeren.

Hoewel de meteorologische zomer nog niet begonnen is, zijn wij al uit de startblokken geschoten en is onze zomertour volop begonnen. Nina en Bart stelden onze info- en verkoopstand voor de tweede maal op tijdens de plantenbeurs in Schriek op zondag 6 mei. Geen groot succes, maar alle begin is moeilijk. Dinsdag 8 mei stond onze stand opgesteld in de hal van het Filmhuis in Mechelen om daar een Afrikaanse toets te geven aan het Afrika Filmfestival. Op 10 mei waren ze, naar oude gewoonte, nog eens te vinden in Boechout tijdens ‘Sfinks Mundial’ op Hemelvaartsdag.

Een andere vaste afspraak op onze kalender is Bornem, waar we op 20 mei een standplaats reserveerden op ‘Ezperando’ en genoten van de zon, de leuke atmosfeer en muziekoptredens. Zondag 24 juni is het dan weer tijd voor Ottertrotter in het Tivolipark in Mechelen. Samen met de andere leden van de Mondiale Raad in Mechelen organiseren we opnieuw een activiteit voor de kinderen om hen al spelenderwijs in contact te brengen met onze projecten en de SDG’s.

Volgende stop op onze zomertournee: Middelkerke, waar we op zaterdag 7 juli onze stand opstellen op het Epernayplein voor het vroegere casino tijdens ‘Couleur aan Zee’. Hopelijk wordt het er even druk, warm en gezellig als vorig jaar. Onze rastamutsen zijn in ieder geval weer van de partij!

Het programma voor augustus bevat alvast opnieuw de ‘Dodentocht’ in Bornem. Aurore en Dieter wagen een nieuwe kans om de 100 km binnen de 24 uur af te leggen. Voel jij je geroepen om ook mee te stappen (en je hiervoor te laten sponsoren door je vrienden, collega’s, …), of ken je mensen die dit willen doen onder de banner van VZW Afractie? Maak je dan zeker kenbaar via info(Replace this parenthesis with the @ sign)afractie.be. Als achteraf blijkt dat je minstens € 200,00 aan sponsorgeld hebt verzameld, dan krijg je jouw inschrijvingsgeld teruggestort. Je sponsors krijgen volgend jaar hun fiscaal attest toegestuurd, als zij voor meer dan € 40,00 hebben gesponsord.

De zomer sluiten we ook dit jaar weer af op ‘Zuidergekte’ in Geel op 26/08/’18. Een druk programma, dus om de last voor de Raad van Bestuur wat te verlichten zoeken we nog steeds enkele vrijwilligers om mee de stand te bemannen gedurende een deel van de dag op een van bovenstaande activiteiten, of om onze stappers bij te staan. Interesse? Laat iets weten via info(Replace this parenthesis with the @ sign)afractie.be. Houd zeker ook onze Facebookpagina in de gaten! En … misschien tot ziens op een van deze activiteiten?

23 Ronaldo’s in spé?

Bij ons laatste bezoek aan Senegal en de projecten, hielden we ook halt bij ‘Sport pour tous Djar Djal’, een voetbalploeg in Grand Mbour. Met steun van Djar Djal (en met een financiële injectie via crowdfunding van Czar, de productiemaatschappij achter de film ‘Un Ange’ die binnenkort het filmfestival in Oostende opent) wordt de ploeg door professionele coaches ondersteund. We woonden een training bij, werden voorgesteld aan de ploeg en hadden een lang gesprek met Jean Marc, één van de coaches en de bezieler achter het project. Een samenvatting van zijn visie en aanpak:

‘Sport pour tous’ wil graag een ploeg zijn die de spelers op een kwaliteitsvolle manier ondersteunt, zowel persoonlijk als sociaal. De spelers komen uit kansarme gezinnen of zijn talibé (bedelkind). De voetbalploeg heeft als doel de jongeren (12j tot 18j) de kans te geven mee te spelen in een ploeg die geleid wordt door ervaren voetbalcoaches en aandacht heeft voor hun persoonlijke en sociale context. Respect en inzet zijn belangrijk, niet alleen op het veld, maar ook op school, in de buurt en in de vriendenkring.

De coaches hebben vanuit vorige projecten ervaren dat deze waarden niet haaks staan op het uitbouwen van een sterke voetbalploeg, integendeel. Ze willen streven naar een ploeg met continuïteit en weinig verloop. Ze werken hieraan door de spelers goed te ondersteunen en te begeleiden met advies op en naast het veld.

De ploeg wil aan de spelers structuur geven door op vaststaande tijdstippen trainingen en wedstrijden te voorzien zodat ze iets hebben om naar uit te kijken, trots kunnen zijn op hun prestaties, zich ontwikkelen en een doel voor ogen hebben. Het spel is belangrijk, maar niet het belangrijkste. Samen iets opbouwen, elkaar waarderen en respectvol behandelen staat centraal. In die zin is het voetbalspel meer een methodiek om te groeien en sterker te staan in het leven.

De trainingen gaan door op de terreinen van de school CEM Grand Mbour en op het terrein van de buurt Kaniguy, eveneens in Grand Mbour gelegen. De twee ervaren voetbalcoaches motiveren de spelers om het beste van zichzelf te geven in het spel door een voorbeeldrol op te nemen en bv demonstraties te geven. Centraal staat hierin de aandacht voor de individuele kwaliteiten en het niveau van de unieke speler. Dit wordt steeds gerespecteerd.

Tijdens het schooljaar wordt er getraind op woensdag en zondag, van 17u tot zonsondergang (rond 19u). Tijdens de schoolvakanties worden de trainingen uitgebreid: op dinsdag van 7u30 tot 9u30 op het strand en ’s avonds op één van beide terreinen. Op woensdagavond wordt dan een match voorzien, en op vrijdag en zaterdag terug een ochtend- en avondsessie.

Ondertussen is de ploeg al volop aan het trainen. 23 potentiële Ronaldo’s op het veld! Er werd nieuw oefenmateriaal gekocht in Dakar (netten, voetballen, kegels,…). Vanuit België zijn ook al heel wat voetbalkleren gekomen. Rest nog genoeg voetbalschoenen te vinden voor de 23 spelers… .

Op projectbezoek in Senegal

Het wordt zo stilaan een goede gewoonte: tijdens de Paasvakantie pakken de leden van de Raad van Bestuur die zich kunnen vrijmaken hun valiezen en nemen ze het vliegtuig naar Senegal om poolshoogte te gaan nemen in de projecten die ondersteund worden door Afractie. En zoals steeds wordt daar van geprofiteerd om weer zo veel mogelijk materiaal mee te nemen dat van pas kan komen voor de straatkinderen. Ditmaal was het de beurt aan Nina, Ronald en Manfred om de grote oversteek te wagen, vergezeld van Agnes (een van de leerkrachten die vorig jaar mee was op inleefreis). Voorzitter Bart volgde op een latere datum. Voor de eerste maal kwamen we met al onze bagage toe op de nieuwe luchthaven van Dakar, die een heel eind van de stad gelegen is. Een verschil met de oude luchthaven die dicht bij ons project lag. Gelukkig stond Daouda ons op te wachten met gepast vervoer en konden we alles veilig afzetten in ATAX, het opvanghuis in Yoff.

Tijdens de eerste week van het bezoek was het nog schoolvakantie in Senegal. Dat wordt in ATAX gerespecteerd en dus was het tamelijk rustig in het project. De kinderen van de kleuterklas hadden vrijaf gekregen en Mariama was op familiebezoek. De konijnen profiteerden van die rust en sprongen overal in het rond (ondertussen driftig zorgend voor nageslacht). De nieuwe kuikens worden goed verzorgd door Top en groeien als kool. We maakten kennis met enkele nieuwe teamleden: kok Clédor en kleermaker Ousmane die het nieuwe naaiatelier permanent bezet en daar continu in de weer is. Samen met Nina maakte hij al plannen voor enkele nieuwe artikelen voor onze verkoopstanden op de komende zomerfestivals. Daar zal je naast de al bekende kookschortjes ook kinderkleedjes en ovenwanten vinden (en in de toekomst ook nog hoesjes voor iPads, smartphones en kussenslopen). Allemaal in de bekende kleurrijke Afrikaanse stofjes en mee vervaardigd door de 2 jonge talibés die in opleiding zijn.

Op dinsdag hadden we onze eerste gesprekken met de afzonderlijke teamleden. In de namiddag begeleidde Keita ons naar een schoenenmarkt waar hij voetbalschoenen kocht voor een talibé die is ingeschreven in de voetbalacademie van Dakar Sacré-Coeur (een samenwerking met Olympique de Lyon). Die zijn we daarna ook gaan bezoeken, waarna we wandelden tot bij Keita thuis om kennis te maken met zijn familie. ’s Avonds gingen we nog iets drinken in het Via-Via reiscafé waar we kennis maakten met de ploeg van Student Kick-Off Gent die tijdens hun bezoek aan Senegal ook onze projecten kwamen bekijken.

Op woensdag was het Onafhankelijksdag, dus was het project weer gesloten. Keita nam ons mee naar de defilé in Dakar (een kleurrijke bedoening) en nodigde ons daarna uit om te eten bij hem thuis. Op donderdag kwam de ploeg van SKO op bezoek in ATAX. Na wat uitleg door Manfred en Keita kregen ze een rondleiding en mochten ze mee de attesten uitreiken aan de talibés die de workshop ‘tegels leggen’ hadden gevolgd. Samen met Keita bezochten ze ook de daara in Grand Yoff zodat ze zich een idee konden vormen van het leven van de talibés. In de namiddag bezochten we met hen nog de vissers op het strand en de markt. ’s Avonds werd er nagekaart en geëvalueerd. Al bij al waren ze zeer enthousiast over zowel Djar Djal (dat ze eerder bezochten) als ATAX.

Zo werd het al snel vrijdag, wat het einde betekende van ons bezoek aan ATAX. Met Mariama (die ondertussen terug in Dakar was) en Fatou werd nog de werking van de kleuterklas geëvalueerd en toen was het tijd om opnieuw in te pakken. Terwijl Ronald en Manfred onverwacht naar België moesten terugkeren, vertrokken Nina en Agnes, onder de kundige begeleiding van Top, naar het zuiden voor een verkenning van de Casamance. Via Ziguinchor reisden zij door naar Mbour en Thiès, waar ze rendez-vous hadden met Bart om een bezoek te brengen aan Djar Djal, ons andere opvangproject voor bedelkinderen. De jonge leeftijd van de kinderen die naar Djar Djal komen voor ontbijt en spel was opnieuw een schok. Het is niet te begrijpen hoe ouders hun kinderen op zo jonge leeftijd aan dit leven kunnen blootstellen. Nina en Bart bezochten in Thiès ook het project van Bineta waar opvang gebeurt van kinderen van psychiatrische patienten. Ze waren sterk onder de indruk. Dit is echt een Senegalese 4depijler, van onderuit gestart en volledig ondersteund met Senegalese fondsen. Een voorbeeld! Van nu af aan zullen alle kinderkleren die we verzamelen en die niet gepast zijn voor de talibés aan Bineta bezorgd worden.

Voor terug af te reizen naar huis had Nina in ATAX nog een groot groepsgesprek. Heel wat ideeën borrelden op en er werden nieuwe afspraken gemaakt rond de rapportering en de communicatie, zowel intern als tussen Senegal en België. De neuzen staan terug in dezelfde richting en, zoals gewoonlijk na ons bezoek, is de motivatie zowel in het project als bij ons opnieuw gegroeid. Het is duidelijk dat de opleidingen en het onderwijs dat de talibés kunnen genieten in onze projecten heel belangrijk zijn om onze kinderen een toekomst te kunnen bieden. We blijven dan ook onze schouders zetten onder ‘Un talibé, un métier’ (of: ‘Elke talibé zijn beroep’) waarbij de kinderen in contact worden gebracht met verschillende beroepen. Dit project verder laten groeien en trachten om met de resultaten van de workshops inkomsten te verzamelen, zijn de duurzame weg vooruit voor onze Senegalese projecten.