Categorie archief: Djar Djal

Opvanghuis Djar Djal en ‘de derde golf’.

Ondanks een opstoot van corona in Senegal bleven de talibés naar opvanghuis Daar Djal komen in Thiès. Hierbij een verslag van Pape Omario Lo, de projectverantwoordelijke ter plaatse:

In Senegal manifesteert COVID zich vooral in de grotere steden zoals Dakar en Thies. In juli werd een derde golf aangekondigd. Verschillende varianten werden gedetecteerd en dagelijks steeg het aantal gevallen. Zelf kreeg ik ook COVID ondanks vaccinatie met het Johnson-vaccin. Ik had echter wel een lichte vorm. Ik verloor mijn reukvermogen, was enkele dagen ziek, maar herstelde redelijk vlug. Ik moest wel in quarantaine blijven voor een aantal weken en moest mij herhaaldelijk laten testen. Waarschijnlijk heb ik het virus opgelopen in familiale kring, niet via de talibés in het project. Op het moment dat ik dit schrijf (nvdr: 24/09/’21) is de derde golf aan het stabiliseren. De regering geeft veel informatie over COVID en de te nemen maatregelen, maar bij de bevolking is een zekere moeheid opgetreden. Zeker in de steden is er toegang tot vaccinatie. Je kan een vaccin gratis krijgen. Soms is er gebrek aan materiaal zoals naalden. Zo ben ik drie maal opnieuw naar het vaccinatiecentrum moeten gaan vooraleer ik gevaccineerd kon worden. Veel mensen hebben dit er niet voor over. Je hoort ook overal geruchten over het vaccin. Dat je er onvruchtbaar van wordt en zo. Met de derde golf in zicht en de aandacht hiervoor in de media is het aantal gevaccineerden wel sterk gestegen.

Als verantwoordelijke van het project en enige voltijdse kracht dacht ik eerst de activiteiten voor de talibés te staken, maar gezien het feit dat de kinderen toch elke morgen aan de poort kwamen en wachtten tot we open deden, zochten we een andere oplossing. Ibrahim Sow, ex-talibé die al een tijdje in het project verblijft en ondertussen een bijna volleerde kleermaker is, gaf aan dat hij mijn taken kon en wou overnemen. Hij ondersteunt mij al sinds een paar jaren elke morgen vooraleer hij naar zijn werkplaats gaat. Hij kon het nu zo regelen dat in elk geval alle talibés minstens hun ontbijt kregen. Verschillende talibés boden zelf ook iedere dag een helpende hand om de afwas te doen en de ruimte schoon te maken.

Verder werden volgende maatregelen terug onder de aandacht gebracht:

  • Iedereen wast zijn handen bij binnenkomst met zeep en javel
  • Iedereen draagt een masker
  • Iedereen respecteert de afstand tussen elkaar
  • We voorzien geen sessies tandenpoetsen zolang de COVID-crisis duurt
  • Na elke ontbijtsessie wordt alle materiaal (tafels, stoelen, tassen, lepels,…) met javel ontsmet

Echter, het is niet evident om de talibés, los van het wassen van de handen en het ontsmetten van het materiaal, de maatregelen te laten volgen. Ze hebben allemaal vroeger herbruikbare maskers van Djar Djal gekregen, maar hebben ze dikwijls al verloren of gebruiken de maskers niet. Ook het afstand houden, is voor hen moeilijk. Ze lopen elke dag gans de stad door en hebben met veel mensen contact. Weliswaar is dit steeds in open lucht. Ze komen niet in gesloten ruimtes en hebben veelal enkel met elkaar nauw contact. De talibés van hun ‘daara’ (verblijfplaats van de talibés) zijn dan ook hun bubbel.

Gelukkig kon de werking van Djar Djal tijdens de periode van mijn ziekte doorgaan. Binnenkort kan ik terug aan de slag. Onder de talibés die het project bezoeken is er voorlopig geen COVID vastgesteld. Ze worden evenwel ook niet getest. Mochten we symptomen zien, brengen we ze zeker naar het dispensarium om te laten testen.

Trouwens, je kan Ibrahim Sow via Instagram volgen via ibzo_couture. Mooi hoe hij als ex-talibé en met ondersteuning van Djar Djal nu volop zijn creativiteit in het ontwerpen van kleren steekt en daar apetrots op is.

Op bezoek in DjarDjal

Onlangs ging oud-vrijwilligster Marie nog even op bezoek in Senegal. Haar verslagje lees je hieronder:Op vrijdag 9 juli vertrok ik om 6u ’s morgens vanuit Dakar richting het opvanghuis Djar Djal in Thiès. Rond 7u30 kwam ik aan en stond Pape Loh mij op te wachten. We maakten samen het ontbijt klaar voor de talibé’s. Om 8u kwamen de eerste kinderen toe. Na een lekker ontbijt deelde ik voetbal – en hockeytruitjes uit. Ze waren zodanig enthousiast dat sommigen een truitje verstopten in hun broek om zo te kunnen aanschuiven voor een tweede truitje. Ongelooflijk hoe dankbaar deze kinderen zijn. Nadien wilden ze allemaal op de foto met hun nieuwe truitjes. Naast de truitjes had ik ook nog 100 tandenborstels en tandpasta’s mee. Ook hier waren ze heel blij mee. Ze konden jammer genoeg niet lang blijven want moesten opnieuw de straat op. Tijdens het opruimen kwamen er plots nog een heleboel talibés opdagen. Ze hadden gezien aan de andere kinderen dat ze nieuwe truitjes aanhadden. Pape zei dat hij zelden zoveel kinderen gezien had op één ochtend. Dank je wel aan Pape Loh dat ik mocht langskomen. Het was zeer mooi om te zien hoe hij zijn job uitvoert met zo veel liefde voor de kinderen. Veel succes nog en tot binnenkort!

Hoe sociale media een wereld van verschil maken voor de talibés

Om de 3 à 4 maanden brengen we een bezoek aan het opvanghuis voor talibés van Djar
Djal in Thies. We waren er opnieuw op vrijdag 13 september. Zo’n bezoek is steeds een
gelegenheid om bij te praten met Pape Loh, de monitor, en met de talibés.

Al vroeg op de dag komen de eerste talibés toe om te ontbijten en te spelen vooraleer ze de baan op gaan om te bedelen. Het feit dat onze collega’s van Nexal Retane, een organisatie die tandhygiëne promoot bij kinderen in Senegal, al een paar keren in het project is langsgekomen laat zijn sporen na: na het eten gaan de talibés uitgebreid aan de slag met hun tandenborstel. Het is blijkbaar een goede gewoonte geworden. Het
zijn dergelijke gedragsmatige veranderingen die Djar Djal wil ondersteunen: gewoonten aankweken die een positieve invloed hebben op het samenleven, de gezondheid en de individuele ontwikkeling. Pape Loh probeert hen via dagdagelijkse activiteiten een paar elementaire gedragsregels bij te brengen, zoals het respecteren van elkaar, het leren uitpraten van conflicten in plaats van macht en agressie te gebruiken, het verzorgen van zichzelf, maar ook bijvoorbeeld het leren omgaan met de hond van het project. Er is sinds kort een nieuwe puppy en voor Senegalese kinderen is dit over het algemeen een uitdaging om hiermee om te gaan. Ze hebben veel schrik van honden, maar behandelen hen ook dikwijls niet goed waardoor je sowieso een verzuurde relatie hebt tussen honden en kinderen. In het project leren ze echter om op een andere manier met honden om te gaan.

Het is vooral ’s morgens druk in het project. Talibés komen en gaan. Op donderdag en vrijdag hebben ze meer ruimte om langer in het project te blijven. Dan moeten sommigen niet gaan bedelen. Vooral de oudere talibés komen dan in de namiddag
samen in het opvanghuis om zaken te bespreken met elkaar en met Pape Loh. Tijdens ons bezoek op vrijdag 13 september ging het vooral over het feit dat oudere talibés veelal niet beschikken over officiële documenten en dat ze daardoor soms smeergeld moeten betalen aan politieagenten als ze gecontroleerd worden. Veel talibés komen van Guinee-Conakry of Guinee-Bissau. Djar Djal ondersteunt hen om, als ze dit wensen, terug te keren naar hun geboorteland en daar hun papieren in orde te krijgen. Veelal is dit geen sinecure omdat ze soms niet weten waar hun familie nu is, of ze effectief
geregistreerd zijn bij hun geboorte, hun leeftijd niet kennen, enz.

Pape Loh geeft wel aan dat de komst van sociale media zoals Facebook en Whatsapp veel heeft veranderd. Djar Djal helpt oudere talibés om een profiel aan te maken op bijvoorbeeld Facebook. Op die manier kunnen ze via via contacten leggen met familie en vrienden uit hun streek van herkomst. Dit maakt ook dat ze veel meer met hun ouders, vrienden of familie kunnen communiceren en ook bijvoorbeeld toestemming kunnen vragen om de daara (koranschool) te verlaten en terug te keren naar huis. Sociale media is voor oudere en ex-talibés een sterk hulpmiddel geworden om contacten te leggen. Vroeger waren ze hiervoor volledig afhankelijk van hun marabout (koranleraar). Om hen bij zich te
houden, deelde hij veelal niet de contactgegevens van de ouders. De sociale media
maken dus een wezenlijk verschil uit voor de talibés. Het verbreedt hun denkwereld en
netwerk. In het opvanghuis kunnen ze gratis van internet gebruik maken. Ze leren er
ook hoe ze de sociale media kunnen gebruiken. Het stimuleert hen om korte teksten te
leren schrijven.

De Thomas More school van Mechelen heeft een 20-tal desktops gedoneerd aan Afractie.
Eind dit jaar worden ze verwacht in Senegal. De desktops worden verdeeld over de
verschillende projecten die Afractie ondersteunt. Op die manier gaan we nog meer
kunnen focussen op het versterken van de digitale competenties van de talibés. Meer
hierover in één van onze volgende nieuwsbrieven!